Kajaki, kanadyjki i wiosła
W tej kategorii są pompowane kajaki dla dwóch lub trzech osób, karbonowe wiosła o dwóch piórach, a do tego linka asekuracyjna, uchwyty na wędki i pompka. Długość wiosła zależy nie tylko od wzrostu, ale przede wszystkim od szerokości kajaka, bo nad szerokim kadłubem musisz sięgnąć do wody dalej. Dzielony drążek pozwala do tego ustawić pióra pod kątem, więc to uniesione tnie wiatr, zamiast go łapać. A w ładowności liczy się załoga razem z bagażem, więc zostaw sobie zapas.
Kajaki, kanadyjki i wiosła
W tej kategorii są pompowane kajaki, wiosła o dwóch piórach i osprzęt do nich, czyli linka asekuracyjna, uchwyty na wędki, pasy mocujące i pompka. Kajak i kanadyjka różnią się pozycją i wiosłem: w kajaku siedzisz nisko z nogami do przodu i bierzesz wiosło o dwóch piórach, w kanadyjce klęczysz albo siedzisz wyżej na ławeczce i bierzesz wiosło o jednym. Pompowany kajak składa się z dwóch bocznych komór i podłogi między nimi, a napompowany trzyma kształt długiej wąskiej łódki. Spakowany mieści się w plecaku, więc zawieziesz go w bagażniku i nie potrzebujesz bagażnika dachowego.
Najpierw długość wiosła według szerokości kajaka. Tabele producentów mają na jednej osi szerokość łodzi, a na drugiej wzrost wiosłującego i dopiero ich przecięcie daje długość. Krótkie wiosło uderza w burty pokładu i zmusza cię do przechylania się na stronę pociągnięcia, długie kładziesz w wodzie daleko od dziobu, więc tracisz siłę, a łódka ci skręca. Powyżej sześćdziesięciu centymetrów szerokości idzie się o kawałek w górę, więc przy kajaku szerokim na siedemdziesiąt osiem centymetrów sięgnij raczej po górny koniec zakresu od dwustu do dwustu trzydziestu centymetrów.
Drugie jest ustawienie kąta piór, które potrafi każdy dzielony drążek. Złączka pośrodku pozwala ustawić oba pióra nie w jednej płaszczyźnie, ale pod kątem od zera do dziewięćdziesięciu stopni, przy czym najczęstszym wyborem jest sześćdziesiąt. Sens jest taki, że uniesione pióro tnie wtedy wiatr krawędzią, zamiast łapać go płaszczyzną, a pod wiatr poznasz to od razu. Dawniej dawano równe dziewięćdziesiąt, tyle że takie skręcanie nadgarstka robiło problemy ze ścięgnami, i dlatego się od tego odeszło.
Trzecie jest ładowność, do której wlicza się bagaż. Podana liczba, czyli sto osiemdziesiąt, dwieście dziesięć albo dwieście pięćdziesiąt kilogramów, to suma załogi, wioseł, kamizelek i wszystkiego innego, co zabierzesz. Im bliżej jesteś maksimum, tym niżej łódka siedzi i tym mniejsza jest wolna burta, więc przez krawędź wchodzi więcej wody, a łódka gorzej skręca. Dlatego zaleca się liczyć mniej więcej dwie trzecie, a na niespokojnej wodzie jeszcze mniej.
Ostatnia jest sztywna podłoga przeciw miękkiej. Miękka podłoga ugina się pod ciężarem pośrodku, więc część każdego pociągnięcia idzie w zginanie łódki zamiast w jazdę. Wzmocniona podłoga trzyma kadłub prosto, łódka dlatego lepiej trzyma kierunek i przy tym samym wysiłku płynie szybciej.