Profesjonalne lasery i urządzenia frakcyjne
Frakcyjne lasery CO2, frakcyjne systemy radiofrekwencyjne z mikroigłami, diodowe lasery depilacyjne, lasery pikosekundowe do usuwania tatuaży i okulary ochronne w jednym miejscu. Urządzenie frakcyjne dzieli energię na siatkę kolumn, a nienaruszona skóra między nimi przyspiesza gojenie. Depilacja laserowa celuje w melaninę, więc na włosach białych, siwych i rudych nie działa. Waty na tabliczce znamionowej opisują urządzenie, a o efekcie i ryzyku decyduje gęstość energii w dżulach na centymetr kwadratowy. Okulary muszą mieć właściwą długość fali i wystarczającą gęstość optyczną, a przy laserze klasy 4 nosi je każdy w pomieszczeniu. Zabieg odkłada się na opalonej skórze, przy ciemniejszych fototypach wybiera się 1064 nanometry, po izotretynoinie czeka się pół roku, a w niektórych krajach zabieg może wykonać tylko lekarz.
Profesjonalne lasery i urządzenia frakcyjne
Lasery i urządzenia frakcyjne dla salonów i klinik różnią się od domowych depilatorów tym, że parametry zabiegu ustawia operator. W kategorii są frakcyjne lasery CO2, frakcyjne systemy radiofrekwencyjne z mikroigłami, diodowe lasery depilacyjne z czterema długościami fali oraz lasery pikosekundowe do usuwania tatuaży. Znajdują się tu również okulary ochronne, a bez nich nie pracuje się z żadnym z tych urządzeń. Urządzenia są przeznaczone dla przeszkolonego operatora w salonie lub klinice, a nie do użytku domowego.
Zabieg frakcyjny nie obejmuje całej powierzchni naraz, tylko dzieli wiązkę na siatkę bardzo wąskich kolumn. Między kolumnami zostaje nienaruszona skóra i to właśnie ona prowadzi gojenie, dlatego rekonwalescencja jest krótsza niż po zabiegu obejmującym całą powierzchnię. Przy frakcyjnym laserze CO2 na 10 600 nanometrach energię pochłania woda w tkance, więc trafiona kolumna odparowuje, a otaczająca tkanka się nagrzewa. Słowo frakcyjny opisuje przy tym sposób rozdzielenia energii, a nie jej rodzaj, i system radiofrekwencyjny z mikroigłami działa tak samo frakcyjnie, tylko radiofrekwencją zamiast lasera.
Diodowe lasery depilacyjne nagrzewają melaninę we włosie i zostawiają otaczającą tkankę nienaruszoną, co nazywa się selektywną fototermolizą. Laser potrzebuje więc pigmentu, a we włosach białych, siwych i rudych nie ma w co celować. Urządzenia z czterema długościami fali 755, 808, 940 i 1064 nanometrów łączą kilka wiązek, żeby objąć więcej rodzajów włosów i odcieni skóry. Na ciemniejszej skórze fototypu IV do VI ryzyko oparzeń i przebarwień pozapalnych jest wyższe, dlatego wybiera się tam 1064 nanometry, bo melanina w naskórku pochłania ich mniej. Chłodzenie kontaktowe szafirową szybką to nie tylko komfort, chroni naskórek, podczas gdy energia idzie do włosa.
Wartość w watach na tabliczce znamionowej opisuje urządzenie, a nie zabieg. O efekcie i o ryzyku decyduje gęstość energii w dżulach na centymetr kwadratowy, którą ustawia operator, a wyższa wartość oznacza więcej bólu i większe ryzyko oparzeń, pęcherzy oraz zmian pigmentacji. Przy depilacji pracuje się zwykle w okolicach 25 do 35 dżuli na centymetr kwadratowy. Laser pikosekundowy tatuażu nie rozpuszcza, tylko rozbija tusz na mniejsze cząstki, a wynieść je musi układ limfatyczny, dlatego sesje planuje się co sześć do ośmiu tygodni.
Okulary ochronne działają tylko dla długości fali, które mają wypisane, i muszą mieć też wystarczającą gęstość optyczną, którą w Europie podaje oznaczenie LB według normy EN 207. Przy laserze klasy 4 niebezpieczne jest także odbicie rozproszone, więc okulary mają założone operator, osoba poddawana zabiegowi i każdy inny w pomieszczeniu. Zabieg odkłada się na świeżo opalonej skórze, przy aktywnej opryszczce, przez pół roku po izotretynoinie oraz przy lekach zwiększających wrażliwość na światło, do których należą antybiotyki tetracyklinowe i fluorochinolony. W niektórych krajach zabiegi te może wykonywać wyłącznie lekarz, dlatego sprawdź przepisy w swoim kraju.