Pendrive'y USB 3.0/3.1/3.2
Ta kategoria skupia pendrive'y ze złączem USB 3.0, 3.1 i 3.2, bo w rzeczywistości są to trzy nazwy jednej rodziny standardów, choć te nowsze mają dodatkowo szybsze warianty Gen 2 i Gen 2×2. Organizacja USB-IF zmieniła w 2019 roku starsze oznaczenia, więc dzisiejsze USB 3.2 Gen 1 to ten sam interfejs, który wcześniej nazywał się USB 3.0. Znajdziesz tu pendrive'y ze złączem USB-A lub USB-C, w obudowie metalowej i plastikowej oraz w pojemnościach od małych na dokumenty po duże na wideo. Sam numer wersji o prędkości nie przesądza, bo w pendrivie robi ją głównie kość pamięci w środku.
Pendrive'y USB 3.0/3.1/3.2
Pendrive'y w tej kategorii korzystają ze złącza z rodziny USB 3, które przez lata nazywało się na trzy różne sposoby. Znajdziesz tu klasyczne pendrive'y ze złączem USB-A, modele z USB-C oraz konstrukcje obrotowe i wysuwane bez zatyczki. Pojemności sięgają od małych pendrive'ów na dokumenty do dużych egzemplarzy na wideo i kopie całych folderów. Oznaczenie wersji jest jednak akurat tutaj bardziej zdradliwe niż przy innych akcesoriach i dlatego warto wiedzieć, co znaczy.
Organizacja USB-IF przemianowała całą serię dwukrotnie, w 2013 i ponownie w 2019 roku, więc powstały trzy nazwy dla jednej prędkości. Pierwotne USB 3.0 zmieniło się najpierw w USB 3.1 Gen 1, a w końcu w USB 3.2 Gen 1, bez żadnej zmiany prędkości pięciu gigabitów na sekundę. Pendrive z napisem USB 3.2 może więc być dokładnie tym samym urządzeniem, które lata temu sprzedawano jako USB 3.0. Wyższa liczba na opakowaniu sama w sobie nie oznacza szybszego pendrive'a, rozstrzyga dopiero dopisek Gen 1, Gen 2 albo Gen 2×2.
Prawdziwą różnicę robi dopiero oznaczenie generacji, a to są trzy różne prędkości. Gen 1 osiąga pięć gigabitów na sekundę, Gen 2 dziesięć, a Gen 2×2 dwadzieścia, więc między skrajnymi wartościami jest czterokrotna różnica. Gen 2×2 wysyła jednak dane dwiema liniami naraz, a te ma tylko złącze USB-C. Pendrive z klasycznym prostokątnym USB-A nigdy więc dwudziestu gigabitów nie osiągnie, cokolwiek byłoby napisane na opakowaniu.
O rzeczywistej prędkości decyduje w pendrivie raczej kość pamięci w środku niż samo złącze. Pięć gigabitów na sekundę odpowiada 625 megabajtom, tyle że po odliczeniu narzutu kodowania zostaje około pięciuset, a zwykły pendrive z Gen 1 i tak czyta około dwustu megabajtów na sekundę, a zapisuje sześćdziesiąt do stu. Zapis bywa wyraźnie wolniejszy niż odczyt, co poznasz właśnie przy kopiowaniu dużego pliku na pendrive'a, a nie z niego. Dlatego warto szukać w opisie wartości w megabajtach na sekundę, a nie samego numeru wersji.
Zgodność wsteczna działa w obie strony, więc pendrive'a podłączysz też do starszego portu USB 2.0. Tam spadnie jednak do czterystu osiemdziesięciu megabitów na sekundę, czyli mniej więcej dziesiątej części tego, co potrafi Gen 1. Rozstrzyga zawsze wolniejszy z pary, więc ani szybkiemu pendrive'owi w starym porcie, ani nowemu portowi z wolnym pendrive'em nic nie pomoże.