Brzeszczoty do pił
Brzeszczot jest częścią zużywalną, przy której muszą zgadzać się chwyt, długość, uzębienie oraz materiał. Wyrzynarki biorą chwyt w kształcie litery T, a piły szablaste uniwersalny półcalowy chwyt oznaczany literą S. Długość dobiera się o dwa do trzech centymetrów większą niż grubość materiału, a liczbę zębów na cal według tego, czy cięcie ma być szybkie, czy czyste. Stal węglowa HCS nadaje się do drewna, bimetal BIM do metalu i drewna z gwoździami, a do kamienia i cegły służy nasyp węglikowy.
Brzeszczoty do pił
Brzeszczot jest częścią zużywalną, a jego dobór decyduje o wyniku bardziej niż sama piła. Do każdej maszyny należy inne mocowanie, inna długość i inne uzębienie, więc uniwersalny brzeszczot nie istnieje. Zestawy po kilka sztuk pokryją zwykłe drewno i metal i nadają się temu, kto nie tnie ciągle tego samego. Kto robi jedną rzecz w kółko, wyjdzie taniej na opakowaniu jednakowych brzeszczotów niż na zestawie.
Pierwsze, co musi pasować, to chwyt, czyli kształt końcówki, którą brzeszczot mocuje się w maszynie. Wyrzynarki biorą chwyt w kształcie litery T i brzeszczot wchodzi w nie tylko w jeden sposób. Piły szablaste mają uniwersalny półcalowy chwyt oznaczany literą S, więc brzeszczoty da się przenosić między markami. Oznaczenie takie jak S1122BF zaczyna się właśnie od tej litery, a reszta kodu opisuje długość, uzębienie i materiał.
Długość brzeszczotu musi przekraczać grubość materiału co najmniej o dwa do trzech centymetrów, inaczej ząb wyjdzie z rzazu. Brzeszczoty w okolicach 150 mm wystarczą na rury i cienkie profile, 225 mm to zwykła uniwersalna długość. Do rozbiórki i grubych pni sięga się po 300 mm i więcej, a bardzo długie brzeszczoty koło 455 mm dosięgną tam, gdzie maszyna nie wejdzie. Dłuższy brzeszczot ugina się jednak w rzazie, dlatego nie bierze się go bez potrzeby.
O tym, czy brzeszczot tnie, czy trze, decyduje liczba zębów na cal. Sześć do dziesięciu zębów nadaje się do drewna i szybkiej zgrubnej pracy, czternaście do osiemnastu do profili i miękkiego metalu. Powyżej dwudziestu czterech zębów tnie się cienką blachę i nierdzewkę, a przy trzydziestu dwóch dochodzimy do najdelikatniejszego cięcia. W materiale muszą być zawsze co najmniej trzy zęby, inaczej ząb wyłamie się o krawędź.
Ostatnim wyborem jest materiał brzeszczotu, który decyduje, co brzeszczot wytrzyma. Stal węglowa oznaczana HCS jest tania i sprężysta, ale nadaje się tylko do drewna, natomiast brzeszczoty bimetaliczne BIM znoszą zginanie i ciepło oraz radzą sobie z drewnem z gwoździami. Do kamienia, cegły i włóknocementu uzębienia nie stosuje się wcale, a tnie nasyp węglikowy naniesiony na krawędź brzeszczotu, który materiał ściera, zamiast go kroić.