Okapy kuchenne
W tej kategorii są okapy od podszafkowych o szerokości pięćdziesięciu dwóch centymetrów po ścienne i kominowe na dziewięćdziesiąt, o wydajności od dwustu pięćdziesięciu do ośmiuset metrów sześciennych na godzinę. Najpierw rozstrzyga się między wyciągiem na zewnątrz a pochłaniaczem, bo tylko wyciąg odprowadza z kuchni także wilgoć. Szerokość ma być co najmniej jak płyta grzejna, inaczej para ucieka na boki. A wydajność policz z objętości kuchni razy dziesięć, przy pochłaniaczu licz mniej więcej podwójnie.
Okapy kuchenne
W tej kategorii są okapy od podszafkowych i podwieszanych po ścienne, skośne i kominowe, w szerokościach pięćdziesiąt dwa, sześćdziesiąt i dziewięćdziesiąt centymetrów. Wydajność idzie od dwustu pięćdziesięciu do ośmiuset metrów sześciennych na godzinę, a klasy energetyczne od A+ do A+++. Większość ma oświetlenie LED oraz sterowanie przyciskowe albo dotykowe, a część radzi sobie i z wyciągiem, i z pochłanianiem. Wysokość nad płytą grzejną wyznacza producent i przy gazie bywa większa niż przy elektryce, więc w tym zawsze kieruj się instrukcją.
Najpierw wyciąg na zewnątrz wobec pochłaniacza. Okap wyciągowy wydmuchuje powietrze rurą na zewnątrz, więc z kuchni znika zapach, tłuszcz i wilgoć. Pochłaniacz przepuszcza je przez filtr tłuszczowy i węglowy i zwraca z powrotem do pomieszczenia, więc zapach zmniejszy, ale parę wodną w kuchni zostawi. Dlatego wyciąg wybiera się wszędzie, gdzie jest gdzie wywiercić, a pochłaniacz tam, gdzie się nie da, na przykład w mieszkaniu w środku budynku.
Druga jest szerokość według płyty grzejnej. Okap ma być co najmniej tak szeroki jak płyta pod nim, bo co wystaje poza jej krawędź, to ucieka na boki. Do płyty sześćdziesięciocentymetrowej należy więc sześćdziesiąt, a do dziewięćdziesięciocentymetrowej dziewięćdziesiąt, przy czym szerszy nigdy nie zaszkodzi. Modele podszafkowe są nieco węższe, pięćdziesiąt dwa albo pięćdziesiąt dziewięć i pół centymetra, bo chowają się w korpusie.
Trzecia jest wydajność w metrach sześciennych na godzinę. Policz objętość kuchni, czyli długość razy szerokość razy wysokość, i pomnóż ją przez dziesięć, co daje ci minimum. Przy otwartym układzie albo częstym smażeniu licz dwanaście, więc z dwudziestu pięciu metrów sześciennych wyjdzie dwieście pięćdziesiąt do trzystu metrów sześciennych na godzinę. Przy pochłaniaczu mnoży się mniej więcej przez dwadzieścia, bo powietrze krąży w kółko, i dlatego potrzebujesz tam wyraźnie mocniejszej maszyny.
Ostatni jest filtr tłuszczowy wobec węglowego. Metalowy filtr tłuszczowy wyłapuje tłuszcz, wyjmuje się go i myje, więc wytrzyma całe życie sprzętu. Filtr węglowy natomiast wiąże zapach, zużywa się i po czasie się go wyrzuca, a potrzebujesz go tylko wtedy, kiedy jedziesz na pochłanianiu.